मान्छे

केभो खै अभिमानले दिनदिनै फुल्दैछ मान्छे किन ?
आफ्नै स्वार्थ कहाँ अचम्मसँगले भुल्दैछ मान्छे किन ।
आफैँ मात्र भलो महान गतिलो भन्दैछ मान्छे किन ?
बाटो आज स्वयं बसी पतनको खन्दैछ मान्छे किन?
मान्छेको अतिनै भयो प्रगति खै के बिर्सियो बिर्सियो !!
मान्छे आज स्वयं अशान्त बनिँदै आफूसँगै तर्सियो ।
यस्तो उन्नतिमा प्रफुल्ल मनले हाँस्तैन मान्छे किन ?
मान्छेकै किन शत्रु मानिस बनी बढ्दैछ रे दिन्दिन ।
मान्छे छैन भने रहन्छ कसरी सौन्दर्य संसारको ?
मान्छे छैन भने महत्व यसरी को बुझ्छ संसारको !
मान्छे नै अतिमूल्यवान गहना हो सृष्टिको सम्पति ।
बिग्र्यो मानिस नै भने जगतको केहुन्छ होला गति !!
बिर्सी मानवता बढौँ जतिसुकै पाइन्छ के ? हुन्छ के ?
आफ्नो नैतिकता भुली जगतमा खोजेर भेटिन्छ के ?
रोपेको विष वृक्षमा जति गरौँ फल्दैन रे अमृत ।
अर्काको उपकारमा सहजले हुर्कन्छ आफ्नो हित ।

तिमी यसरी आयौ

कवि तथा गजलकार सुदिम्नको ‘साहित्य शैली’ कविता तथा गजलसङ्ग्रह सार्वजनिक

लीलबहादुर क्षेत्री : नेपाली साहित्यका उज्ज्वल नक्षत्र

साहित्यकार लीलबहादुर क्षेत्रीको निधन

यस वर्षको रुद्रराज साहित्य पुरस्कार गार्गी शर्मालाई

‘केपी शर्मा ओलीः सपना, संघर्ष र संकल्प’ पुस्तक लोकार्पित

पिताको सम्झनामा सत्यराजले ल्याए पहिलो साहित्यिक कृति ‘१४ फागुन’

प्रतिक्रिया