सप्ताहन्त

तिमीलाई पछ्याउँदै जाँदा

राजिव झा | असोज ८, २०७९

तिमी हिँड्ने बाटो
हिउँझैँ कोमल माटो
तिम्रो पैतालाको छाप
असाध्यै मिलेको नाप
तिम्रो मनमोहक हिँडाइ
वनमा कस्तूरीको कुदाइ
तिमी घर जाने उकालो
घुमाउरो भए नि लाग्छ सजिलो
तिमी खाने घट्टको पानी
अमृत समान मीठो छ सानी
तिमी बस्ने चौतारा
शीतल पानीको फोहोरा
तिम्रो ओठको मुस्कान
हराउँछ सारा थकान
तिमीले गाउने गीत
गासूँ लाग्छ साइनो र प्रीत
तिमी बस्ने सुन्दर डाँडा
फूलै फूल छैन कुनै काँडा
हावाले उडाउने तिम्रो पछ्यौरी
फूलको सुगन्धले आकर्षण गरेको मौरी
आकाशमा गर्जिरहेको बादल
तिम्रै पायलको लयमा बजाइरहेको छ मादल
 
रुझाएको तिमीलाई साउने झरी
तिमी भएछौ वर्षामा नाचेको मयूर सरी
तिमी र मेरो बीचको केवल चार पाइलाको दूरी
पृथ्वी र चन्द्रझैँ टाठा बस्नुपर्ने मजबुरी
अन्ततः तिमीले आफ्नै छेउमा बस्न गरेको इसारा
मेरो अविराम यात्रालाई टुंगोमा पुर्‍याउने सहारा
धनुषा, नेपाल 

सुत सुत

कवि जहिलेजसो कुनै न कुनै कविता लेख्ने गर्थे । अचानक उनको दिमागमा एक दिन एउटा कथा फुर्यो । त्यो कथालाई...

रूपान्तरण

इकागज | असोज ८, २०७९

आगोमा रूपान्तरित भएपछि आफूतिर जम्मै पानी बगेर वेगमा आइरहेको देख्थेँ पानीमा रूपान्तरित भएपछि आफूब...